جمعی از کارکنان پردیس خواهران دانشگاه قم با مادر شهید مجتبی رضایی، شهید ۱۷ ساله‌ی هشت سال دفاع مقدس دیدار و از زحمات این بانوی فداکار که خود نیز در جریان جنگ تحمیلی مورد اصابت ترکش قرار گرفتند، تجلیل کردند.

مادر شهید رضایی در این دیدار عنوان کرد: آرزوی پسرم این بود که شهید شود و پیکرش پیدا نشود و دست و پایش قطع شود. می‌گفت شهیدی که دست و پا نداشته باشد در آن دنیا بال در می‌آورد. همانگونه هم شد و بعد از ۱۳ سال مفقودی، از پیکرش تنها چند تکه استخوان به آغوش خانواده بازگشت.

وی خاطر نشان کرد: زندگی و راه و رسم شهدا از همان ابتدا با سایر مردم متفاوت است. از بین تمام فرزندانم، تنها مجتبی بود که حتی یک نماز قضا نداشت و با آن سن کم حتی پیش از رسیدن به سن تکلیف نماز می‌خواند و روزه می‌گرفت و در پایان نیز اجر دین‌داری خود را به بهترین شکل از خدا گرفت.